Jerzy Tadeusz Mróz jest artystą specyficznym. Jego malarstwo nie ogranicza się do wiernego odzwierciedlania materii, a raczej dąży w swej formie do eksponowania myśli i idei. To one mają wszak znaczący wpływ na to w jaki sposób jego twórczość jest odbierana. Nostalgia oraz entropia przebijająca się z jego obrazów karze zastanowić się nad światem współczesnym i jego celach. Doskonale wypracowane rzemiosło jeśli chodzi o malarstwo olejne nie ogranicza wizji twórcy. Współczesne malarstwo, a w szczególności malarstwo polskie nie posiada wielu malarzy tego pokroju co właśnie Jerzy T. Mróz. Sztuka polska posiada w jego osobie godnego reprezentanta na arenie sztuki. Liczne wystawy artysty były zawsze dobrze przyjmowane. Kontemplacyjne i melancholijne krajobrazy potrafią niesamowicie dotrzeć do serca, a w tego rodzaju przekazie najważniejsza jest szczerość, jakiej obrazom Jerzego Mroza nie brakuje.


"Malarz Mróz uprawia swoją historiozofię na płótnie malarskim.Płótno jest przestrzenią , na której zapisuje swoje wewnętrzne rozterki , konsatacje o współczesnym , coraz bardziej zdegradowanym kulturowo i duchowo świecie.Wszakże - co jest trochę paradoksem tej twórczości - rozkład materii i ducha ma u niego ogromne wysmakowany wizualnie kształt.Forma nie idzie tu w parze z przemijajaca pesymistyczną - by nie rzec : katastroficzną trescią. Przeciwnie.Obrazy - nawet te które przestawiają śmietnisko , śa wykwintne i wyszukane w kolorze."